آب را گل نکنی

ماهی کوچک یک قلب در جوی می رقصد

کفتر تشنه یک اندیشه آب می نوشد

شقایق غنچه در این آب دارد

و محبت چشم می شوید

عابری خسته٬ در پی گم کرده ایست

اونیز شاید زندگی را در جوی می جوید

آب را گل نکنی

او که این آب را گل آلود می خواهد٬ به شکار آمده است

ماهی کوچک سرخ را

در تنگ بلور بر سر سفره ادراک جای باید داد

سبزه ها را باید دید بر لب جوی

که ازین نوش لبریزند

سبزه ها هم بی آب می میرند

بر لب جوی نگاه سبزه ای باید شد

جوی را باید پویید

خواهش زمزمه آب را باید فهمید

باید همچو گلبرگ شبنم گریید

باید یک جرعه از اخلاص نوشید

و بعد مستانه عاشق شد.

                                                                                                                  بابایی گولو